Salı sallanmayı sevdiği için bu yazıyı bugüne yetiştiricem.
Pazar günü saat 15:00 civarında bir ağrı başladı batın bölgemde. Akşam dönüş yolunda ağırlaştı. Gece eve gelince bi fenalaştı. 20:00'den 02:00'ye kadar on kere istifra ettim. Herhalde, 10.cusu egzorsistteki kız gibiydi. Sanırım gözlerim de aynıydı, sadece akları görünmüş olabilir. Bu arada sancı öyle bir sancı ki ve midem üstünde yoğunlaşıyor diye midem kanıyor sandım. Sonra apandistimin patladığından şüphelenmeye başladım. Acile gitmemek için geçer geçer dedim, sabaha karşı geçti hakketen.
Uzun lafın kısası hiçbi yerim patlamadı. Bugün ölü gibiyim ama patlamamış bi ölü canlı gibi hani.
Bunun sonunda insan şöyle kallavi bişiiler yazar di mi. Misal: Mide kanamasıymış, yok apandistmiş.
Ben acıya dayanıklı bir insanım diye bilirim kendimi ama bu neydi yav. Gaz mı? Böyle gaz olur mu küne? Hoş gazdıysa nereye gitti? Gaz kendi kendine içerde erir mi, delik bulur çıkar di mi?
Zaten maddenin üç hali arasından en az hoşlandığım kendisidir.
Asıl enterasan nokta şudur: dün gece gözümden yaş getiren acılar sırasında bloga yazmak üzere aklıma o kadar komik senaryolar geldi ki.. Hiçbirini hatırlamıyorum. Durumun garipliğine bakınız. Ölecem belki de (öyle hissediyodum) ama aklıma türlü espriler geliyor.
Ben o zamanlarda yaratıcı oluyorum demek ki bakın şu yazıya sunta gibi oldu.
Pazar günü saat 15:00 civarında bir ağrı başladı batın bölgemde. Akşam dönüş yolunda ağırlaştı. Gece eve gelince bi fenalaştı. 20:00'den 02:00'ye kadar on kere istifra ettim. Herhalde, 10.cusu egzorsistteki kız gibiydi. Sanırım gözlerim de aynıydı, sadece akları görünmüş olabilir. Bu arada sancı öyle bir sancı ki ve midem üstünde yoğunlaşıyor diye midem kanıyor sandım. Sonra apandistimin patladığından şüphelenmeye başladım. Acile gitmemek için geçer geçer dedim, sabaha karşı geçti hakketen.
Uzun lafın kısası hiçbi yerim patlamadı. Bugün ölü gibiyim ama patlamamış bi ölü canlı gibi hani.
Bunun sonunda insan şöyle kallavi bişiiler yazar di mi. Misal: Mide kanamasıymış, yok apandistmiş.
Ben acıya dayanıklı bir insanım diye bilirim kendimi ama bu neydi yav. Gaz mı? Böyle gaz olur mu küne? Hoş gazdıysa nereye gitti? Gaz kendi kendine içerde erir mi, delik bulur çıkar di mi?
Zaten maddenin üç hali arasından en az hoşlandığım kendisidir.
Asıl enterasan nokta şudur: dün gece gözümden yaş getiren acılar sırasında bloga yazmak üzere aklıma o kadar komik senaryolar geldi ki.. Hiçbirini hatırlamıyorum. Durumun garipliğine bakınız. Ölecem belki de (öyle hissediyodum) ama aklıma türlü espriler geliyor.
Ben o zamanlarda yaratıcı oluyorum demek ki bakın şu yazıya sunta gibi oldu.
